بازگشت سه ستاره «سیکاریو»؛ امیلی بلانت، بنیسیو دل تورو و جاش برولین در قسمت سوم

همشهری آنلاین: امیلی بلانت، بنیسیو دل تورو و جاش برولین برای بازگشت در سومین قسمت «سیکاریو» قرارداد بسته‌اند؛ بنابراین گروه اصلی فیلم بار دیگر کنار هم قرار خواهد گرفت. پادریک مک‌کینلی، کارگردان فیلم امسال «وزن»، برای کارگردانی قسمت جدید انتخاب شده و فیلمنامه را استیون نایت، فیلمنامه‌نویس نامزد اسکار، خواهد نوشت. این اتفاق می‌تواند به این معنا باشد که نسخه اولیه فیلمنامه که تیلور شریدان نوشته بود، کنار گذاشته شده است.

استفانو سولیما، کارگردان «سیکاریو: روز سرباز»، از ابتدا هم قرار نبود برای قسمت سوم بازگردد. از سوی دیگر، نباید منتظر دنی ویلنوو، کارگردان فیلم نخست، باشیم؛ او این روزها به‌شدت درگیر پروژه جیمز باند است. مک‌کینلی حالا به‌عنوان یک استعداد تازه‌نفس وارد این مجموعه شده و امیدواریم بتواند انرژی جدیدی به این فرنچایز بدهد.

به گزارش ورلدآف‌ریل، قسمت سوم که اغلب با عنوان «سیکاریو: کاپوس» از آن یاد شده، از حدود سال ۲۰۱۸ در دست ساخت بوده است. ظاهراً آن نسخه متعلق به فیلمنامه شریدان بوده. اینکه فیلمنامه جدید تا چه اندازه دستخوش تغییر شده، هنوز مشخص نیست. راستش را بخواهید، همیشه نسبت به ساخت یک «سیکاریو» دیگر بدون دنی ویلنوو تردیدهایی وجود دارد. او با کارگردانی خود، در کنار فیلمبرداری خیره‌کننده راجر دیکینز، فیلم نخست را به سطحی بالاتر رساند. خلق دوباره آن فضای سنگین و منحصربه‌فرد بدون حضور این دو نفر کار بسیار دشواری خواهد بود. با این حال، بازگشت بلانت که در «سیکاریو: روز سرباز» حضور نداشت، اتفاق بسیار مهمی است.

و بعد به استیون نایت می‌رسیم. آیا این مرد اصلاً می‌خوابد؟ تا جایی که می‌دانیم، او طی ۱۲ ماه گذشته مشغول نوشتن فیلمنامه بیست‌وششمین فیلم جیمز باند بوده است. نایت فیلمنامه‌نویس بااستعدادی است که سبک خشن، شخصیت‌محور و متکی بر دیالوگ‌های کوتاه او، اغلب در فضاهای متعلق به طبقه کارگر شکل می‌گیرد. او با آثاری مانند «پیکی بلایندرز»، «قول‌های شرقی»، «چیزهای کثیف زیبا»، «لاک» و «اسپنسر» اعتبار قابل‌توجهی برای خود به دست آورده است. «وزن»، نخستین فیلم بلند مک‌کینلی، در واقع نسخه‌ای از «جادوگر» در شمال‌غربی اقیانوس آرام بود؛ با این تفاوت که دینامیت جای خود را به شمش‌های طلا داده و جنگل بارانی به جنگل‌های این منطقه تبدیل شده بود.

ایتن هاوک در این فیلم نقش یک سرباز کهنه‌کار جنگ جهانی اول را بازی می‌کند که در دوران رکود بزرگ اقتصادی، سه سال از دوران محکومیتش را در یک گروه کار اجباری زندان سپری کرده است. به او یک اولتیماتوم داده می‌شود: باید پیش از آنکه فرانکلین روزولت همه طلاها را مصادره کند، محموله‌ای از طلا را از یک اردوگاه معدن‌کاری خارج کند تا آزاد شود. در ظاهر، مأموریت ساده است؛ طلا را از نقطه A به نقطه B برسان. اما مسیر، کیلومترها زمین خشن و خطرناک است. فیلم شامل صحنه‌ای در یک پل طنابی و همچنین حادثه‌ای زیر آب با یک تنه درخت است که واقعاً تنش و هیجان بالایی ایجاد می‌کنند.

مشکل اصلی این است که مک‌کینلی در بخش پایانی، مخاطب را رها می‌کند و به سمت پایانی مرتب و سرراست می‌رود؛ پایانی که اگر ویلیام فریدکین آن را می‌دید، احتمالاً از شدت عصبانیت در گور می‌چرخید. با این حال، این ایراد فقط به پایان فیلم مربوط می‌شود و در مجموع، میزان هیجان و تعلیق اثر آن‌قدر بالاست که می‌توان از برخی ضعف‌هایش چشم‌پوشی کرد.

با توجه به آنچه مک‌کینلی در «وزن» نشان داده، او به‌خوبی می‌داند چگونه تنش ایجاد کند؛ همان چیزی که «سیکاریو» نخست را به فیلمی تا این اندازه نفس‌گیر تبدیل کرده بود. اینکه آیا او می‌تواند به اندازه ویلنوو همان حس وحشت و اضطراب تدریجی را ایجاد کند یا نه، پرسش دیگری است. با این حال، بازگشت امیلی بلانت، بنیسیو دل تورو و جاش برولین در کنار حضور استیون نایت به‌عنوان فیلمنامه‌نویس، دلایل واقعی و البته محتاطانه‌ای برای خوش‌بینی ایجاد می‌کند.

هنوز تاریخ آغاز فیلمبرداری یا زمان اکران «سیکاریو ۳» اعلام نشده است؛ اما اخبار بیشتر در راه خواهد بود.